Even voorstellen…..

 

Sandra van Hoof (1975)

 

Over mijn professionele achtergrond (CV), missie en visie kun je op deze site al lezen.

Hier wil ik je graag wat persoonlijks vertellen.

 


Als jong meisje was ik al zeer gevoelig voor de behoeften van anderen, had de sfeer veel invloed op mijn welzijn en had ik de magische gedachte dat ik de mensen om me heen zich beter kon laten voelen, helen, verlossen van waar ze hinder van hadden. Mijn kracht, mijn passie en mijn achilleshiel.

 

Mijn jeugd was niet stabiel te noemen. Ik leerde al snel om vooral te vertrouwen op mezelf en was tegelijk over van alles en nog wat onzeker omdat ik als kind een grotere jas had aangetrokken als me paste. En weinig heb geoefend met het leunen op anderen.

 

Los van de zorgen en spanningen die zo voelbaar waren kon ik me helemaal verliezen in klassiek ballet (later jazz-dance en stijldansen), zong ik cassettebandjes vol met van alles en nog wat op een kleine recorder in mijn slaapkamer, las ik alle boeken die ik maar in de bieb kon vinden, speelde zelfverzonnen deuntjes op een klein keyboardje en tekende en schreef ik graag.

 

Ik had een paar mooie vriendschappen, vond het lastig om mijn weg te vinden in groepen en klassen (flink gepest) en voelde me aangetrokken door oudere kinderen en volwassenen door mijn enorme drive om te leren.

 

Ik wilde de wereld begrijpen en was stiekem al vroeg op zoek naar de zin van het leven en de zingeving achter de moeilijke dingen die ik meemaakte als kind. 

 

De wereld van helende handen, voorspellende dromen en meer zien en voelen dan tastbaar is was voor mij de normaalste zaak van de wereld en voor het gezin waar ik in opgroeide een zorg en iets waarvan mijn ouders niet wisten wat ze ermee aan moesten.

 

Ik wilde vroeg volwassen worden. Verder los van het gezin van herkomst en mijn eigen leven gaan creëren. Met mijn 19e ging ik samenwonen met de vader van mijn kinderen (Kane 2002 en Jade 2005). Een relatie die na 12 jaar eindigde. Opnieuw kwam er een man in mijn leven waarmee ik 12 jaren heb gedeeld. En ook deze relatie ging voorbij. Achteraf zijn dit hele pittige maar goede lessen geweest in luisteren naar jezelf, aangeven van je behoeften, onder ogen zien van verlatingsangst en hoe we met onszelf kunnen marchanderen en dingen rechtbreien die krom zijn.

 

In 2020 ontmoete ik Michael. Alles viel op zijn plek. We hadden allebei geen werkelijk idee wat we gemist hadden tot we elkaar leerden kennen. Ik kreeg er twee bonuskinderen bij (Liv 2015 en Roman 2017) die om het weekend bij ons zijn. En een intelligente en gevoelige man met een grote passie voor persoonlijke groei die vanuit zijn achtergrond dolgraag samen met mij wilde leven en werken.

 

 

Michael P. Hesp (1974)

 

Mijn CV is misschien niet wat je verwacht van een professional die nu samen met Sandra in de door haar gestarte praktijk werkt: een loopbaan met (zware) fysieke arbeid onder mijn niveau en ver van mijn werkelijke kwaliteiten en missie in het leven vandaan. Van dakdekker tot magazijnmedewerker tot verkoopmedewerker in een spellenwinkel. 

 

Parallel aan mijn werkzame leven was er altijd een spirituele ontwikkeling gaande waarin ik in contact kwam met voetreflextherapie, heb leren masseren, mezelf intuïtief ontwikkelde en een opleiding heb gevolgd bij Kees de Vries (Sensi therapie) zodat ik mensen via de alternatieve weg kon begeleiden bij onbalans.

 

De reden dat het zo liep?

Een troebel zelfbeeld en door niet te weten hoe ik werkelijk contact kon maken, opgesloten zitten in mezelf. 

 

Ik voelde me als volwassen man nog lang klein, niet bij machte en zonder doel in mijn leven.

Het gemis aan echt contact met mijn vader en een schooltijd waarin ik als hoog begaafde niet tot mijn recht kwam, waarin het leek alsof ik niet kon leren, had me flinke krassen gegeven.

 

Krassen die zo diep waren dat ik mezelf als 42 jarige man met twee jonge kindjes in de spiegel aankeek en moest erkennen dat ik meerdere verslavingen had en leed aan een depressie die mijn leven ruïneerde. 

Dit was een keerpunt in mijn leven. 

Ik heb mezelf bij elkaar geraapt en ben fulltime in therapie gegaan in Lunteren. De moeder van mijn kinderen achterlatend niet wetende dat ik zou ontdekken dat onze relatiepatronen hetzelfde destructieve patroon voortzette waarin ik opgegroeid was. Ik moest haar en mijn gezinsleven loslaten om mezelf te hervinden.

En dat heb ik gedaan.

 

Het voelt soms alsof ik dit leven een tweede leven leef. Geïncarneerd ben met hetzelfde lichaam.

Alle inzichten die ontstonden en het vinden van mezelf leiden tot een nieuw bestaan. 

De schrale bodem die mijn jeugd ook was, naast al het moois dat me is gegeven, maakt me tot de ‘wounded healer’ die ik nu ben. Ik heb de Coachopleiding bij MAMSA gevolgd en ben mijn eerdere opleidingen, levens- en werkervaring en de opleiding gaan combineren tot mijn eigen bijdrage binnen het bedrijf.

 

Samen begeleiden we teams, coachingsessies en trajecten voor relatiecoaching.

Ik kan al mijn talenten kwijt in dit werk en voel me als een vis in het water.

Maar mocht je als we elkaar ontmoeten soms dat kleine jongetje in me zien dat een lange zoektocht heeft gehad op weg naar zichzelf, dan weet je een beetje waar ik vandaan kom.